میان آن همه الف و ب ومشق دبستان تنها چیزی ک واقعیت داشت خط -- - -فاصله بود

من همیشــــــه میخندم.

تا کسی نفهمــــــــه چقدر عاشقم.

تا کسی نفهمـــــــه دلم واسه شنیدن صدای کسی تنگ شده.

که یه روزی عاشقــم کردو حالا مدتها منو از شنیدن صداش محرووم کرده.

میخندم.تا کسی نگه چقدر تو ساده ای.خاک برسرت که هنوز منتظری..

باصدای بلند میخنــــــدم.

به ســــــادگی خودم.

به یاد همه شبهـــــــایی که گریه هاتو من ارووم میکردم.

با صدای بلند به حال غریب خــــــودم میخندم.

چون نمیخوام کسی به گریـــــــه هام بخنده.