ب چند چيز نــــخند

به چند چیز هرگز نخند...

به پسرکی که آدامس می فروشد و تو هرگز نمی خری...

به پیرمردی که در پیاده رو به زحمت راه میرود

و شاید چند ثانیه ای معطلت کند...

به معلمی که دسته عینکش گچی ست و یقه پیراهنش جمع شده...

به راننده آژانسی که از خستگی چرت میزند

به پلیسی که سر چهارراه با کلاه صورتش را باد می زند...

به دستان پدرت...

نخند

به جارو کردن مادرت...

به راننده چاق اتوبوس...

به رفتگری که در گرمای تابستان کلاه پشمی به سر دارد...

نخند...

نخند که دنیا ارزش تمسخر دیگران را ندارد.

تو هرگز نمیدانی هریک از این آدم ها چه دنیای بزرگ و پردردسری دارند.

آدم های که هر کدام برای خود و خانواده ای ، همه چیز و همه کسند.

آدم های که برای زندگی تلاش میکنند...

بی خوابی می کشند...

کهنه می پوشند...

با کمبودها می سازند...

سرما و گرما را تحمل می کنند

و گاهی خجالت هم می کشند.

نخند.