تمام خاطراتمان را مرور کرده ام   زیر همه ی اشک هایم خط کشیده ام   همه ی صبرم را “حفظ” کرده ام   فقط دعایم کن که در “امتحان” نبودنت “رد” نشوم!

    ایستاده ام….   تنها….   پشت میله های خاطرات دیروز   این جا ….   انگشت هایم را می شمارم   یک.   دو..   سه…   ودست های تو در هم فرو رفته اند   تو ….   غزل را مشت مشت به حراج گذاشتی   که مهربانی ات را ثابت کنی   ولی….   ولی نفهمیدی که من   آن سوی خیابان   انتظارت را می کشم   تو بی وقفه فریاد کشیدی…...